Een van de minst bekende en bezochte regio’s van Italië ligt op amper honderd kilometer van de hoofstad Rome. Ik heb het over Abruzzo, ook wel het dak van de Appenijnen genoemd. De laatste jaren kom ik er wel vaker, net omdat Abruzzo zo anders is dan de rest van Italië die ik beter ken. Dat het er doorgaans tien graden frisser is, is aardig meegenomen om aan de soms verzengende zomerse hitte van de hoofdstad te ontsnappen.
Wie denkt of zegt Ann is weer met vakantie iedere keer ik met een koffertje of rugzak de deur uitga, is een zeer optimistische ziel, maar heeft het regelmatig bij het verkeerde eind. Niet dat het erg is. Het is gewoon een vaststelling die me doet glimlachen.
Navelli
Toen ik in het voorjaar van 2024 op doortocht was in Abruzzo, begon een verhaal te rijpen voor een nieuwe roman in de reeks van Aroma en Bitter. Toevallig kwam ik toen ook voor het eerst op de hoogvlakte van Navelli terecht, en sinds dat moment liet die mysterieuze plek me niet meer los.
In 2025 kwam ik zelfs drie keer in Navelli. Om wat te doen? Veldwerk: de hoogvlakte van Navelli proberen te begrijpen. Praten met de mensen die er nog wonen en werken. Luisteren naar de stilte die er nog zo allesoverheersend kan zijn. Rondtrekken door dorpen en gehuchten waar ik nooit eerder had van gehoord. Ik kwam niet enkel mensen maar ook herten, beren en wolven tegen, en ik vond iets waar ik niet per se naar op zoek was: Saffraan. Uitzonderlijke Saffraan, met de S van Serendipity. Een toevallige aangename vondst.
Montepulciano, Trebbiano en … Saffraan
Gedurende maanden verdiepte ik me niet alleen in de lokale wijnbouw maar ook in het kweken van het duurste kruid ter wereld. Ik ontdekte waarom de beste saffraan al lang niet meer uit het Midden-Oosten maar van de hoogvlakte van Navelli komt. Kortom, Navelli ligt aan de basis van een nieuwe roman in de reeks van AROMA en BITTER, en krijgt de eenvoudige titel: SAFFRAAN.
SAFFRAAN verschijnt nog voor de zomer, bij Borgerhoff & Lamberigts. Meer daarover later.